De Roos die nooit bloeide

De Roos die nooit bloeide


Auteur:Rose Jakobs

  • Nederlands
  • 137 pagina’s
  • Arbeiderspers
  • Samenvatting

    In augustus 1942 besloot Aaron Jakobs, die vier jaar eerder met zijn gezin uit nazi-Duitsland naar Nederland was gevlucht, met zijn vrouw en kinderen onder te duiken. De Duitse bezetter had aangekondigd dat alle joden naar Polen zouden worden geevacueerd en vader Jakobs wilde zijn gezin voor dit lot behoeden. Vader en moeder en vier kinderen vonden op verschillende adressen in Beek, Nijmegen en Den Bosch een schuilplaats.Rose Jakobs hield tijdens haar onderduikperiode een dagboek bij: in drie schoolschriftjes, in een mooi, regelmatig handschrift, beschrijft ze haar wederwaardigheden van 27 augustus 1942 tot 1 oktober 1944. Het is het aandoenlijke verslag van een gekooid leven, van een jong meisje dat dag in dag uit opgesloten zit, geen lawaai mag maken, afhankelijk is van anderen en hartstochtelijk naar haar vrijheid verlangt. ‘Na de oorlog – zou die tijd wel ooit komen? Ik wanhoop er soms van.’ In november 1943 verlaat ze haaronderduikadres in Nijmegen en voegt ze zich bij haar ouders in Beek. Het is de periode waarin de familie leeft tussen hoop op de invasie en wanhoop over hun penibele situatie. die maar geen einde lijkt te nemen. En juist wanneer het einde van de oorlog in zicht komt – de geallieerden zijn bij Arnhem geland en er vinden rondom Beek felle gevechten met de Duitsers plaats – slaat het noodlot toe: Rose Jakobs, die eindelijk de frisse buitenlucht langs haar wangen kan voelen, komt door een bomscherf om het leven.