Bob de Moor

Bob de Moor


Auteur:Ronald Grossey

  • Nederlands
  • 400 pagina’s
  • Vrijdag
  • december 2013
  • Samenvatting

    Februari 1945. De Tweede Wereldoorlog lijkt na de bevrijding door de geallieerden pas te beginnen voor Antwerpen, want V1- en V2-bommen bestoken voortdurend de stad.Tijdens een van die bominslagen verliest een jongeman van 19 twee vingers. Gelukkig aan zijn linkerhand want de jongeman is rechtshandig en wil striptekenaar worden.Bob De Moor debuteerde een half jaar later met zijn strip Bart de Scheepsjongen, het begin van een indrukwekkende carriere. Samen met Willy Vandersteen en Marc Sleen behoort hij tot de ‘founding fathers’ van de Vlaamse stripwereld. Toen Herge hem vroeg om zijn meester-assistent te worden aarzelde hij niet om te kunnen meewerken aan onvergetelijke albums als Raket naar de maan, Kuifje in Tibet en De juwelen van Bianca Castafiore en bleef de meester trouw, ondanks zijn eigen stripreeksen, ondanks zijn eigen talent.Bob De Moor – een biografie is het fascinerende verhaal van een man die zichzelf makkelijk in de schaduw zette, maar die de gouden jaren van de Belgische strip belichaamde. Naast eigen werk – zoals de stripreeksen Cori de scheepsjongen, Barelli en Meester Mus – en zijn werk voor Studios Herge lag hij mee aan de basis van de tekenfilm in Belgie, was hij ook artistiek directeur van Les Editions du Lombard en de eerste voorzitter van het Belgisch Stripcentrum.RONALD GROSSEY (°1956, licentiaat rechten) is uitgever. Hij schreef voor de weekbladen Kuifje en Robbedoes, was hoofdredacteur van het Suske en Wiske-weekblad en publiceerde o.a. over televisie en strips. In 2007 verscheen Studio Vandersteen, kroniek van een legende dat zeer gunstig onthaald werd en waarvoor hij de ‘Nederlandse Stripschapsprijs voor bijzondere verdienste’ kreeg. De pers over Studio Vandersteen- een indrukwekkend boek – De Morgen- een subliem naslagwerk vol passie, emotie en verdriet, maar vooral veel vreugde – Het Laatste Nieuws- een meeslepend verhaal – Humo- geen boek wist de mens Vandersteen zo raak te typeren als Studio Vandersteen – Knack