Een Lege Plek Om Te Blijven

Auteur:
Rutger Kopland

  • Nederlands
  • 33 pagina’s

  • Uitgeverij G.A. Van Oorschot B.V.

  • mei 1993

  • Samenvatting

    XIVGa nu maar liggen liefste in de tuin,de lege plekken in het hoge gras, ik hebaltijd gewild dat ik dat was, een legeplek voor iemand, om te blijven.Een lege plek om te blijven is de vijfde bundel van Rutger Kopland. De bundel verscheen in 1975 en beleefde twaalf drukken voordat hij in 2006 werd opgenomen in Verzamelde gedichten. Hij bevat 27 titelloze gedichten die romeins genummerd zijn van I tot en met XXVII en worden afgesloten met een gedicht zonder nummer. De eerste regels ervan luiden:Boven het hooi hangt de boer inOver het weiland valt uit lampen licht alsMoeder in je ondergoed, met je rozeAls een blinde glimlacht zij naar alle lege stoelenZij hebben hem verlaten, hij is gekEr is geen plaats om te blijvenZeiden we dingen, ze verwoeien in de windWij hadden de deuren en de ramen geslotenEr is geen ellende meer onder de mensenArm jongetje van het platteland – zoon van Moeder natuurHij is een echt paard, hij is echtGeef mij maar de brede, de trage rivierenPaarden waren ver weg, met dit vergezichtGa nu maar liggen liefste in de tuinLente, nu alles in me terugkeertWant langs de bergen zakken gerafeldeHet is donker en het ruikt naar omgevallenZijn lijf heeft de kleur van hetOm het vermoeden dat na al die tijdKon de deur uitgaan, dat ik dachtOp haar daken groeien gras en eeuwig levenZe wacht met oude thee en oude handenO zachte morgen in de mist, o zachtLater zagen we in het raam de nachtAls de zon onderging als iemandTijd is nog steeds voor de mensenBoven het dak buigen de bomen zichAls ik even, nogmaals, de samenvatting mag geven.